Czy dziecko może przetrwać w szkole dzisiejszych czasów?

Autorzy przytaczają wielce znaczący eksperyment. Wewnątrz akwarium z rybkami wstawiono przezroczyste ścianki – rybki pływając natykały się na barierę, ale po jakimś czasie dostosowywały się do warunków i nawet po jej usunięciu wewnętrznych ścianek nadal pływały tak, jakby przeszkadzające im ściany wciąż istniały. Taki odruch właściwy jest też ludziom, stąd tak ciężko nam działać wbrew ustalonym schematom, a w wielu społeczeństwach szkoła mimo wielokrotnych prób reformowania wciąż pozostaje XIX-wieczną instytucją. Do tego dochodzi szereg innych problemów, których powodem już nie jest szkoła sama w sobie tylko np. rodzice, które wymagają od dziecka coraz więcej. W dzisiejszych czasach dzieci są przeciążone nie tylko zadaniami domowymi, ale też ogromną liczbą różnych zajęć pozaszkolnych. Rodzic, widząc trudne warunki na rynku pracy i obawiając się o los dziecka, próbuje od maleństwa wyrzeźbić dziecko na doskonałego pracownika tylko, że w tym wszystkim gdzieś gubi się dzieciństwo. Autorzy książki przytaczają przykłady z całego świata; dzieci są zestresowane, zmęczone i po prostu nieszczęśliwe.

I to jest clou „Alfabetu”. Jako rodzice powinniśmy się zastanowić, czy na pewno tego chcemy dla dziecka, czy na pewno dobre oceny w szkole są celem samym w sobie, czy nasze dziecko potrafi się bawić, czy ma na to czas.  Książka stawia dużo pytań i pokazuję czarną stronę obecnego systemu kształcenia.

Druga książka, o której chcielibyśmy dziś powiedzieć, daje wiele podpowiedzi i wskazówek. „Ty, twoje dziecko i szkoła” Kena Robinsona i Lou Aronica to kolejna i całkiem świeżutka propozycja wydawnictwa Element. Autor jest osobą rozpoznawalną, ponieważ zrewolucjonizował podejście do nauki. Możemy to podejście spróbować ująć w kilku punktach:

1. System edukacji (szkoła prywatna, szkoła publiczna, nauczanie domowe, szkoła demokratyczna powinien być dostosowany do potrzeb dziecka i jego predyspozycji, a nie na odwrót. Warto zadać pytanie, która szkoła będzie bardziej odpowiadać potrzebom waszego dziecka.
2. Dla rozwoju dziecka ważne są nie tylko przedmioty ścisłe. Taniec, malowanie czy sztuka teatralna są równie ważne i nie powinny zajmować ostatniego miejsca w hierarchii ważności przedmiotów szkolnych.
3. Dziecka trzeba uczyć życia, a nie przedmiotów.
4. Wiedza – to nie wszystko, w dzisiejszych czasach liczy się przede wszystkim kreatywność, ciekawość, krytyczne myślenie, otwartość i umiejętność współpracy z innymi, a także postawa obywatelska.
5. Dziecko powinno mieć czas dla siebie, czas na wypoczynek i zabawę.
6. Dziecko powinno się ruszać i przebywać na powietrzu, co najmniej 2 godziny dziennie.
7. Dziecko powinno się wysypiać. 9-11 godzin – to norma.