Rafa koralowa, Zabawy

Scenariusz teatrzyku – Wakacyjne snurkowanie, czyli czyim domem jest rafa koralowa

Scenariusz teatrzyku – Wakacyjne Snurkowanie – czyli czyim domem jest rafa koralowa, został stworzony przez Monikę Miłowską, na podstawie jednego z odcinków przygód Toli, Urwisa i Poli. Barwny, zabawny, pełen koników morskich, żółwi czy papugoryb teatrzyk, przybliży dzieciom obraz podwodnego świata.

Dzięki teatrzykowi Wakacyjne snurkowanie – czyli czyim domem jest rafa koralowa, dzieci będą potrafiły odpowiedzieć na kilka podstawowych pytań dotyczących świata podwodnego roślin i zwierząt. Na pewno dowiedzą się jakie zwierzęta zamieszkują płytkie wody mórz i oceanów.  Dlaczego należy chronić rafę koralową? Co zagraża temu przepięknemu światu?

Najnowsze badania naukowe pokazują, że świat podwodny związany z rafami koralowymi powoli umiera. Przez zmianę klimatu i ocieplenie wód mórz i oceanów, przez większe zakwaszenie jak i przez zanieczyszczenia powodowane przez działalność człowieka zniknęło już prawie 30% raf koralowych. Warto więc o tym podwodnym świecie mówić i przez zabawny i wciągający teatrzyk zachęcić dzieci do działań na rzecz środowiska.

MATERIAŁY I SCENOGRAFIA

REKWIZYTY
wycięte i przyczepione na patyku: kolorowe rybki (tych elementów powinno być najwięcej), ośmiornica, żółw wodny, rekin, meduza, konik wodny
łódka (mieszcząca 4 osoby) lub szablon łodzi, a za nim 4 taborety
3- 4 długie płótna

UBIÓR
dla 7-8 dzieci przygotowane przebranie: 2 psy (Wuj Tadeusz, Urwis), czarny kot (Tola), sowa (Pola), delfin, krokodyl (bandyta), policjant

DEKORACJA
Sala udekorowana jak podwodna rafa koralowa. Z tyłu sali, na błękitnym płótnie, przyczepione są zwierzęta zamieszkujące rafę koralową. W środku ustawiona łódka (miejsce dla 4 dzieci) lub szablon łódki, a za nim 4 małe taborety, na których będą mogły usiąść dzieci – jak na siedzeniach w łódce. Wzdłuż sceny, przed łódką, zwinięty błękity materiał udający falę morską. Dwa długie płótna – białe i niebieskie – rozciągnięte również wzdłuż sceny, za łódką.

Wakacyjne snurkowanie, czyli czyim domem jest rafa koralowa - SCENARIUSZ

SCENA I

Na scenę wchodzą dzieci. Ustawiają się w 2-3 rzędach z tyłu. Tola, Pola, Urwis i wuj Tadeusz stają przed dziećmi – gdzieś niedaleko łódki.
Narrator: Troje podróżników: Kotka Tola, piesek Urwis i sówka Pola przybyli do Egiptu, państwa położonego w Afryce Północnej. Wspólnie z wujem Tadeuszem chcą poznać podwodny świat raf koralowych.
Wuj Tadeusz: Chodźcie, załogo! Popłyniemy w stronę parku – jest tam najpiękniejsza rafa koralowa. Jeśli będziemy mieć szczęście, zobaczymy nie tylko rafę z tysiącem kolorowych ryb, ale także żółwie wodne i delfiny!
Pola: Naprawdę? Żółwie i delfiny też tutaj pływają? – pyta zaciekawiona Pola.
Wuj Tadeusz: Ha! Nawet rekiny! Ale nie bójcie się, one zwykle pływają dalej od brzegu. Ich raczej nie spotkamy… – śmieje się wuj.
Przyjaciele i wuj Tadeusz wchodzą na motorówkę i udają, że płyną w stronę parku. W tym czasie pozostałe dzieci stojące z tyłu śpiewają piosenkę „Niech żyją wakacje” (PIOSENKA nr 1). Dzieci w tylnym rzędzie na zmianę wykonują białą płachtą ruch góra-dół. Dzieci z przodu tak samo – ruch ma przypominać fale.

SCENA II

Wuj Tadeusz: Jesteśmy na miejscu! – woła wuj. Zanim zaczniemy snurkowanie, przypomnę Wam kilka ważnych zasad, które zna każda rybka.
Dzieci stojące z tyłu odkładają płótno. Biorą do ręki patyczki z rybkami. Wybrane zwierzątka morskie będą wypowiadały po jednym zdaniu. Mówiąc, mogą podnieść patyczek lub wystąpić krok do przodu, a następnie cofnąć się.
Rybka 1: Nie wolno niszczyć rafy. Nie wolno jej dotykać i odrywać jej kawałków.
Sówka Pola: Nawet małych? Nie można wziąć kawałka na pamiątkę?
Rybka 2: Ani kawałeczka. Rafa koralowa jest pod ścisłą ochroną.
Rybka 3: Rośnie bardzo wolno – tylko milimetr na rok. To tyle, co szerokość włosa. Zerwany kawałek rafy koralowej wielkości palca u ręki będzie się odbudowywał sto lat!
Wszystkie rybki: Nie można zbierać ani zrywać rafy.
Rybka 4: Rafa koralowa jest miejscem życia setek gatunków zwierząt.
Teraz każde dziecko trzymające symbol danego zwierzaka wypowiada głośno jego nazwę.
Papugoryba: Papugoryby!
Rozgwiazda: Rozgwiazdy!
Konik: Koniki morskie!
Żółw: Żółwie wodne!
Murena: Mureny!
Wuj Tadeusz: Dobrze, załogo. Za chwilę wyskakujemy. Wszyscy gotowi?
Tola: Ja tu zostanę, a wy płyńcie.
Wuj Tadeusz, Urwis i Pola wychodzą z łodzi. Udają, że zaczynają pływać (pieskiem, strzałką itd.). W tym czasie pozostałe dzieci rozchodzą się po całej sali i śpiewają piosenkę o rybce – (PIOSENKA nr 2).

SCENA III

Dzieci wracają na łódkę. Ponownie ustawiają się w 2-3 rzędach. Wuj Tadeusz, Urwis i Pola wciąż udają, że pływają. Do łódki z Tolą podchodzi Delfin.
Narrator: Spokojne podwodne zwiedzanie zostało zakłócone. Przy motorówce, z której podziwiała świat Tola, pojawił się Delfin. Nie wyglądał jednak na chętnego do zabawy i absolutnie nie był spokojny.
Delfin: Ratunku, ratunku! W pobliżu grasują kłusownicy! Zły krokodyl podłożył na dnie morza kilka ładunków wybuchowych. Chce zburzyć rafę koralową, poluje na najrzadsze gatunki ryb! Musicie nam pomóc!
Tola: Ojej! Delfinku, już płyniemy na pomoc!
Tola wyjmuje z kieszeni gwizdek. Gwiżdże 3 razy i wzywa pomoc.
Tola: Na pokład. Ruszamy na pomoc!
Wuj Tadeusz, Urwis i Pola wracają do łodzi i zajmują miejsca. Delfin staje przed łodzią i udaje jakby płynął przed nimi. Macha, by podążali za nim. Wuj Tadeusz wyjmuje telefon z kieszeni, wybiera numer i mówi:
Wuj Tadeusz: Sabah al hir! [Dzień dobry]. Halo? Policja? Sabah al hir, dzień dobry. Jestem w parku narodowym. Są tu kłusownicy, chcą wysadzić rafę koralową. Potrzebna jest pomoc!
Dzieci zaczynają śpiewać piosenkę „Ja jestem krokodylem” (PIOSENKA nr 3). W tym czasie z tyłu pojawia się Krokodyl i podkłada ładunki wybuchowe obok rybek.

SCENA IV

Po skończonej piosence delfin wskazuje palcem na krokodyla.
Delfin: To on! To on niszczy rafę koralową.
Wuj Tadeusz wyjmuje swój gwizdek i gwiżdże 3 razy.
Wuj Tadeusz: Stać! Nie waż się niszczyć rafy! Za chwilę będzie tu policja!
Z boku sali nagle zjawia się policjant. Woła przez megafon:
Policjant: Stać! Jesteś aresztowany!
Następnie łapie Krokodyla i wyprowadza go z sali.
Narrator: Ta historia dobrze się kończy. Bandyta został złapany, a rafa koralowa nie została uszkodzona.
Wszystkie dzieci stają obok siebie i łapią się za ręce.
Rybka 1: Musimy zacząć chronić nasze środowisko zarówno w Egipcie, jak i u nas w Polsce.
Rybka 2: Jeśli będziemy dbać o zwierzęta i rośliny, które nas otaczają, uda nam się zachować nie tylko rafę koralową, ale i Puszczę Białowieską czy lasy równikowe. Wuj Tadeusz: Wiecie co? Zastanówmy się razem, co możemy robić my, dorośli i wy, dzieci, aby w małych rzeczach, ale za to codziennie, chronić przyrodę!
Dzieci śpiewają piosenkę „Moja planeta” (PIOSENKA nr 4).

KONIEC

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.