Nie dla głodu, Plastyka

Razem za stołem

Dzisiaj proponujemy zastanowić się nad tradycjami kulinarnymi oraz, dlaczego są one różne w różnych krajach. Przede wszystkim na sposób naszego odżywania wpływa klimat. Warunki klimatyczne sprzyjają uprawie różnych roślin (na przykład w naszej strefie klimatycznej dobrze rośnie pszenica, ale nie ryż, dlatego w tradycyjnej diecie Polaków nie ma dań z ryżu w odróżnieniu od diety np. Chińczyków. Na dietę wpływa zasobność mieszkańców, sposoby upraw,  rodzaje hodowli a czasem nawet historia (kraje, które znajdowały się przez dłuższy czas w strefie wojen, miały skromniejszą dietę albo w tych krajach pojawiały się dania, które zostały „sprowadzone” przez najeźdźców). Zbadajmy ten temat.

MATERIAŁY

  • rolka papieru
  • talerze do odrysowania kształtu
  • flamastry / kredki / farby
  • zdjęcia dań z różnych stron świata (załącznik do pobrania)

Instrukcja

Nauczyciel pokazuje zdjęcia z załącznika i pyta, czy dzieci rozpoznają dania, które są na nich przedstawione. Jeśli tak, może wiedzą również z jakiego kraju lub regionu pochodzą? Nauczyciel w tym czasie pokazuje prawidłowe odpowiedzi na mapie lub globusie.

Dla nauczyciela.

Na zdjęciach są przedstawione następujące dania:

Slajd 1. Pierogi – Europa Wschodnia/Polska, ślimaki – Francja, chleb – przede wszystkim Europa, pita – Kaukaz, Bliski Wschód

Slajd 2. Kebab – Bliski Wschód, pizza – Włochy, ryba grillowana – basen morza Śródziemnego, falafel – Bliski Wschód / Afryka

Slajd 3. Smażona szarańcza – Chiny, Azja Południowa, sushi – Japonia, hamburger – Ameryka Północna/USA, tażin – Afryka Północna

Nauczyciel informuje, że nasza planeta jest bardzo różnorodna pod względem warunków klimatycznych i tradycji kulinarnych. Część z tych tradycji przeszło daleką drogę zanim zadomowiło się w naszym kraju. Nauczyciel proponuje dzieciom by wyobrazić sobie wspólną ucztę dzieci z różnych krajów i poczęstować ich swoimi ulubionymi daniami. W tym celu łączy stoliki w jeden długi stół, rozwija na nim rolkę papieru i mówi dzieciom, że to obrus, na którym będziemy teraz ustawiać talerze, rozkładać sztućce i serwetki, oraz przygotowywać napoje i oczywiście dania. Ma być kolorowo i różnorodnie. Z naszego doświadczenia (a wykonywaliśmy tę pracę w kilku przedszkolach), dzieci bardzo wciąga  proponowana zabawa. Im więcej szczegółów znajdzie się na stole, tym ładniejszy będzie efekt końcowy.

Po ukończeniu pracy nauczyciel rozwiesza obrus na ścianie i omawia każde danie, pyta, kto i co narysował, czy dzieci lubią dania, które zostały przez nie narysowane, czy czegoś na stole zabrakło, czy goście będą zadowoleni z uczty i czy zdaniem dzieci, jakieś danie będzie im szczególnie smakowało, a może któreś spodoba się na tyle, że zaczną go gotować u siebie w domu.

Post powstał w ramach projektu współfinansowanego ze środków Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności w ramach programu RITA – Przemiany w regionie, realizowanego przez Fundację Edukacja dla Demokracji

Powiązane

Dodaj komentarz