Zabawy, Zdrowie

Kwarantanna. Zamknięcie przedszkoli. Jak wytłumaczyć dzieciom potrzebę zostania w domu?

Od dziś w całej Polsce zamknięte są szkoły i przedszkola. Jak najmłodszym dzieciom wytłumaczyć potrzebę zamknięcia w domu lub kwarantanny? Dzieci przedszkolne, w wieku 5-7 lat, na pewno zobaczą program informacyjny w telewizji i usłyszą o zamykanych szkołach, sklepach czy basenach. Dowiedzą się że ich przyjaciele lub kuzyni również przebywają w domu i nie należy się z nimi spotykać. Nie możemy dzieciom nic nie mówić, bo wyobraźnia dzieci nie zna granic.

Poniższa gra pokazuje jak w prosty sposób pokazać dzieciom, że wszystko co robimy jest wyrazem troski o mieszkańców naszego kraju.. Wirus który jest na całym świecie i dotarł do Polski  jest bezpieczny dla dzieci. Jest on jednak niebezpieczny dla osób starszych (takich jak babcia czy dziadek) i przewlekle chorych, czyli tych którzy już teraz muszą chodzić do lekarzy, biorą leki i ślę źle czują. Dlatego teraz dorośli, w tym również wasz dom, robicie wszystko by jak najmniej osób zagrożonych wirusem zachorowało.  Pozostanie w domu chroni ludzi przed szybkim nierozprzestrzenianiem się wirusa. W jaki sposób? To pokaże nasze zadanie na polach.

Ps. Przed rozpoczęciem gry przeczytajcie artykuł Fundacji Dajmy Dzieciom Siłę. Fundacja w piękny sposób opisuje jak rozmawiać z dziećmi o ich emocjach związanych z koronawirusem.

MATERIAŁY

  • 2 kartki. Na każdej z nich rodzic rysuje kratkę 8/8 pól (64 pola)
  • długopisy lub kredki przynajmniej w 2 różnych kolorach

Wprowadzenie do gry

Gra ma uzmysłowić dzieciom, jak ważne jest aby w chwili epidemi jak największa liczba osób pozostała w domach i ograniczyła kontakt z innymi ludźmi. W pierwszej części gry, dzięki planszy podzielonej na 64 pola, dzieci zobaczą, jak szybko rozwija się epidemia,gdy wszystkie osoby chodzą do pracy, szkoły czy przedszkola. W drugiej części gry dzieci zobaczą, o ile mniej osób zachoruje gdy większość osób pozostanie w domach.

CZĘŚĆ I – CO SIĘ DZIEJE GDY WSZYSCY CHODZĄ DO PRACY LUB SZKÓŁ I PRZEDSZKOLI

Rodzic rysuje na kartce tabelę składającą się z 8 kolumn i 8 wierszy (łącznie 64 pola). Informuje dziecko że widoczna plansza to przykładowe miasto podzielone na równe pola. W każdej części mieszka jedna osoba. Nagle po środku kartki, na wybranym polu, pojawia się wirus. (Zaznaczamy dowolne pole krzyżykiem). Osoba zarażona koronawirusem może zarazić 2 nowych osób (dwa inne pola stykające się z zaznaczonym polem). Z boku kartki zapisujemy ile osób zostało zarażonych 1 dnia, 2, 3, 4 etc. WAŻNE: tylko nowo postawiony krzyżyk zaraża kolejne pola. Pole które już zaraziło wcześniej 2 osoby pozostaje nieaktywny przy kolejnej kolejce. Wynika to z tego że osoba chora zwykle zostanie w domu lub będzie zmuszona pojechać do szpitala (na hospotalizację). Nie zarazi więc kolejnych osób. (Wiemy, że z tym bywa różnie, ale na tym etapie nie komplikujmy dziecku gry).

Dziecko zauważy że 5 dnia 16 nowo-zarażonych osób może zarazić kolejne 32 nowe osoby!

Gdy dziecko dotrze do piątego dnia odkładamy kartkę na bok.

CZĘŚĆ II – CO SIĘ DZIEJE GDY DZIECI I RODZICE ZOSTANĄ W DOMACH ?

Bierzemy drugą kartkę i tym razem od początku zaznaczamy 32 pola na zielono (będą one symbolizowały domy w których dzieci lub rodzice zostają w domu na kwarantannie).  Poproś dziecko aby samo wybrało zielone punkty. Informujemy dziecko, że tych domów wirus nie może zarazić. Osoby nie wychodzące na zewnątrz, nie ściskające rąk, nie mogą się zarazić koronawirusem. Zasady gry są takie same jak w kartce wcześniejszej. Za każdym razem wirus może zarazić 2 inne osoby (wykreślić dwa kolejne pola). Tym razem jednak, jeśli naokoło nowo zarażonej osoby będą pola zaznaczone na zielono, wirus nie będzie mógł ich zarazić.

I tym razem z boku kartki zapisujemy ile osób zostało zarażonych 1 – 2- 3 -4 i 5 dnia. Przy piątym dniu dziecko zauważy, że liczba osób zarażonych jest ZNACZNIE MNIEJSZA. Że kwarantanna skutecznie chroni przed zarażeniem się wirusem.

 

Ps. Aby ułatwić sobie rozpoznanie nowo zarażonych pól, wystarczy za każdym razem, po za krzyżykiem, postawić dodatkowy symbol (małą kreskę, kropkę, ptaszek etc.). Dzięki temu dziecko będzie wiedziało które pola z koronawirusem, w danym dniu mogą zarazić kolejne dwa pola.

Przebieg gry - 2 wersje

Gdy tablica zapełniona zostanie 64 strzykawkami, przechodzimy do dalszej części gry.

1. Nauczyciel informuje, że sytuacja idealna, taka kiedy żaden niebezpieczny wirus nie pojawia się w mieście, jest rzadka. Wiele wirusów uśpiło się na wiele lat, nie mogąc nikogo zaatakować. Nie oznacza to, że nigdy więcej się nie pojawią. Sprawdźmy wspólnie, co się stanie, gdy jakiś niebezpieczny wirus pojawi się w miejscowości, w której jedynie połowa dzieci jest zaszczepionych. Postaramy się sprawdzić:

  • ile razy wirus będzie miał możliwość zaatakować, nim dojdzie do miejsca, gdzie nie może się rozprzestrzenić (bo na około będą same zaszczepione dzieci)
  • Ile dzieci może zachorować, gdy taki wirus zaatakuje

2. Nauczyciel zdejmuje jedną żółtą szczepionkę z tablicy (niezaszczepione dziecko) i w jego miejsce stawia cyfrę 1. – następnie informuje:

Uwaga uwaga! Niebezpieczny wirus “W” właśnie zaatakował 1 niezaszczepione dziecko. Ma dużo siły i szybko się rozmnaża. Teraz może zaatakować 2 innych dzieci, które przebywają tuż obok niego i są niezaszczepione. Niezaszczepione dziecko musi być bardzo blisko – może zaatakować więc to dziecko, które znajduje się w polu tuż obok niego, pod lub nad nim. Nie zaatakuje dziecka w polu położonym na skos.

Czy ktoś z was chciałby pokazać, która 2 dzieci (naszych żółtych strzykawek) może być zarażona?

Wybrane dziecko podejdzie do tablicy i zdejmie dwie strzykawki. W ich miejsce (jeśli potrafi) napisze cyfrę 2.

Jednocześnie na tablicy zaznaczamy – który raz zaatakował wirus  (2 raz) oraz jaka łączna liczba dzieci jest zarażona (3 dzieci).

W grę gramy do tego momentu, aż nie będzie żadnego stycznego pola z żółtą strzykawką. Epidemia nie będzie mogła się rozwinąć.

 

II CZĘŚĆ GRY:

Gdy nasza gra zostanie zakończona, możemy od razu przejść do dyskusji lub najpierw przejść II część gry. W tej części dzieciom rozdajemy 54 zielone strzykawki i jedynie 6 żółtych. Ponownie dzieci rozkładają strzykawki na dowolnych polach. Gdy tablica będzie zapełniona, nauczyciel zdejmuje jedną żółtą strzykawkę – informując, jak poprzednio, o atakującym wirusie. Prosi dziecko o zdjęcie kolejnej strzykawki w polu stycznym z zaznaczonym.

W tym przypadku gra skończy się dużo szybciej. W zależności od rozłożenia strzykawek może się okazać, że zostanie zarażone tylko 1 niezaszczepione dziecko. Pozostałe niezaszczepione dzieci będą wystarczająco daleko.

Do dyskusji

  1. Czy spodziewaliście się, że “jeden wirus” może zarazić tak dużo osób?
  2. Za którym razem zachorowało więcej osób? Czy większa liczba osób pozostających w domach uchroniła miasto przed zarażeniem wszystkich?
  3. Co by się stało, gdyby wirus był groźniejszy i mógł zarazić również “po skosie” ? Czy więcej osób by zachorowało?

Powiązane

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.