Rośliny i Zwierzęta, Zabawy

Dźwiękowy kod

Nie jest do końca prawdą, że w lesie trzeba zachować bezwzględną ciszę. Dźwięki są bardzo ważnymi sygnałami, porządkującymi życie. Przy ich pomocy porozumiewają się zarówno zwierzęta jak i rośliny. Po drapaniu wiewiórki w drzewo, ptasia mama wie, na przykład, że drapieżnik zbliża się do gniazda i może ostrzec przed nim pisklęta. Na marginesie, dzięki temu, że drewno jest doskonałym przewodnikiem dźwięku, często wykorzystywane jest do budowania instrumentów muzycznych.

Przekonajmy się, jak dobrze drewno przewodzi dźwięk.

Cel:

– Zwrócenie uwagi dzieci na odgłosy z lasu.

– Zapoznanie dzieci ze zwyczajami leśnych ptaków i zwierząt.

Czas: 20 minut

MATERIAŁY

  • gałąź lub kawałek drewna

Przebieg zadania

Nauczyciel opowiada wiadomości z umieszczonego na początku zadania tekstu o zachowaniu ptaków i wiewiórek. Następnie wyjaśnia przebieg zabawy: 

Dwóch ochotników wcieli się, jeden w wiewiórkę, drugi w ptasią mamę. Pozostałe dzieci będą pisklętami. Wiewiórka ustala swój dźwiękowy kod i podaje go na ucho tylko ptasiej mamie,

np.: drapnięcie w drewno uwaga zagrożenie, dzieci mają skryć się za pniami drzew, 

stuknięcie – wszystko w porządku, dzieci mogą swobodnie biegać, 

dwa stuknięcia – trzęsienie ziemi, wszystkie ptaki (także ptasia mama) mają połączyć się w pary. Osoba, która zostanie bez pary, zmienia dziecko, będące w roli wiewiórki. “Dotychczasowa wiewiórka” staje się pisklęciem. Nauczyciel wybiera nową ptasią mamę.

W przypadku, gdy liczba dzieci jest nieparzysta, gra także nauczyciel.

Wiewiórka i ptasia mama stają na tyle daleko od grupy, by mogły słyszeć podawany między sobą przez gałąź dźwiękowy kod. Ptasia mama, po usłyszeniu kodu, musi podać normalnie, słownie informacje swoim pisklętom. Gra toczy się tak długo, jak dzieci mają ochotę.

14.11 Dzien Czystego Powietrza 1 E1668703355599
NSZ

Post powstał w ramach projektu współfinansowanego z Deutsche Bundesstiftung Umwelt przy współpracy z Naturschutzzentrum Oberlausitzer Bergland.

Powiązane