Woda, Zabawy

Poszukujemy wody! Gra ruchowa

Dzieci, biorąc udział w grze ruchowej, dowiadują się, co grozi wskutek nieodpowiedniego gospodarowania zasobami naturalnymi, i poznają właściwe metody zapobiegania takim zagrożeniom.

MATERIAŁY

  • kostki do gry
  • 6 kart z opisem stanowisk
  • 6 kart z propozycjami rozwiązań
  • konewka z wodą, dzbanki, wiaderka lub inne naczynia na wodę
  • wiatraczek
  • liść wycięty z papieru lub kartka papieru z narysowanym liściem
  • miseczki

Przebieg zadania

Przed rozpoczęciem zadania nauczyciel rozmieszcza na podłodze 6 stanowisk. Każde z nich jest oznaczone kartką z numerem od 1 do 6, zawierającą opis zadania do wykonania. Jeśli trzeba, przy stanowisku umieszczane są również niezbędne pomoce. Zadania są tak pomyślane, aby w trakcie ich realizacji dzieci poznały konsekwencje ekstremalnych zjawisk pogodowych albo nieodpowiedniego gospodarowania zasobami naturalnymi, które może odczuć ogrodnik Tyk lub rolniczka Terka.

Przykładowe zadania:

(1) Długo nie padało i jest sucho, ogród Tyka potrzebuje nawodnienia. Zadanie: zaśpiewajcie razem piosenkę „Każda kropla ważna jest“.

(2) Nadciągnęła wielka burza z silnym deszczem, wskutek czego osunęło się sporo gleby na polu Terki. Zadanie: przelejcie wodę konewkami z jednego wiaderka do drugiego.

(3) Z ogrodu Tyka wyprowadziły się dżdżownice, ponieważ nie miały dostępu do wody. Zadanie: dzieci pełzają jak dżdżownice od tego miejsca do…………… (do uzupełnienia przez nauczyciela).

(4) Zerwał się silny wiatr i wywiał wierzchnią warstwę gleby z pola Terki. Zadanie: rozkręćcie swoim oddechem wiatraczek.

(5) Tykowi w ogrodzie namnożyły się gąsienice i zjadły plony. Zadanie: potnijcie papier na 5 małych kawałków i włóżcie je do miski.

(6) W pobliżu pola Terki doszło do chemicznego skażenia. Zadanie: kręci się wam w głowie, zakręćcie się 5 razy w prawo i 5 razy w lewo.

Nauczyciel wyjaśnia zasady gry: obchodzi razem z dziećmi wszystkie stanowiska i przy każdym z nich omawia zadanie. Najlepiej, aby dzieci pracowały w małych, 2–3-osobowych grupach. Na początek każda grupa rzuca kostką. Liczba oczek oznacza numer zadania, które jest do wykonania. I tak: w przypadku, kiedy zostanie wyrzucona cyfra 3, dzieci pobiegną do kartki z numerem 3 i wypełnią przypisane tej stacji zadanie („pełzaj jak dżdżownica”). Po wypełnieniu zadania wracają na miejsce i grają od nowa. W przypadku, gdy wypadnie cyfra, która już była, należy rzucić jeszcze raz. Nauczyciel musi przeznaczyć na realizację gry tyle czasu, aby każda grupa mogła wypełnić wszystkie zadania. Po zakończeniu zabawy nauczyciel obchodzi z dziećmi wszystkie stanowiska i ocenia trudność wykonywanych zadań. Następnie pokazuje kartki z rozwiązaniami i je omawia.

Karty wyjaśniające: informacje dla nauczyciela

Karta nr 1. Susza – usychanie roślin

Zadaniem jest utrzymywanie wody w ogrodzie. Pomóc mogą np.:

  • beczki na deszczówkę – wystarczy zwykła beczka postawiona pod rynną. Tak zebraną wodę możemy używać do podlewania kwiatów. Deszczówka jest zdrowsza dla roślin niż woda z kranu, ponieważ nie zawiera chloru. Dodatkowo można sporo oszczędzić, ponieważ deszczówka jest po prostu za darmo;
  • ściółkowanie – polega na posypaniu otoczenia roślin materiałem roślinnym, takim jak słoma, kora, liście lub skoszona sucha trawa. Ściółka tworzy warstwę, która zatrzymuje wodę, chroni roślinę przed mrozem i zapobiega osuwaniu się gleby;
  • drzewa – wchłaniają wodę korzeniami, a następnie poprzez liście ponownie odparowują ją do otoczenia. Odparowując wodę, drzewa chłodzą nie tylko siebie, ale i otoczenie. Dzięki drzewom powietrze w ogrodzie jest wilgotne i czystsze, a drzewa tworzą również cień. A tam, gdzie jest cień, jest bardziej wilgotno.

 

Karta nr 2. Ulewne deszcze – osunięcie się ziemi z pola (erozja wodna), zniszczenie plonów

Rozwiązaniem jest odpowiednie gospodarowanie zasobami naturalnymi.

  • Wielkie pola należy podzielić na mniejsze. Po zbiorze jednego plonu odsłonięta jest tylko mała powierzchnia gleby, a tym samym zapobiega się jej zwiększonemu osuwaniu się. Między poszczególnymi polami można wysiewać trawę i rośliny zielne, tworząc miedze, oraz sadzić drzewa i krzewy, tworząc pas, który jest czymś w rodzaju zielonego „muru”, a także służy różnym zwierzątom jako schronienie.
  • Do nawożenia należy używać obornika zamiast nawozów chemicznych (NPK – nawozy chemiczne na bazie azotu, fosforu i potasu). Zwykły obornik sprawia, że ​​gleba jest dużo zdrowsza niż po zastosowaniu nawozów sztucznych. Kiedy nawozimy obornikiem, gleba jest odżywiona, bogata w próchnicę, luźna i dobrze zatrzymuje wilgoć. Jest także mniej podatna na erozję, ponieważ poszczególne jej cząstki dobrze się ze sobą sklejają. Widać to wyraźnie na karcie nr 3.

Karta nr 3. Niedostatek pożywienia dla organizmów żyjących glebie – znikające dżdżownice

Rola dżdżownic i innych stworzeń żyjących w glebie jest nieoceniona. Rozkładają resztki organiczne (liście, resztki roślinne, odchody, szczątki obumarłych roślin i zwierząt), dzięki czemu oczyszczają glebę i uwalniają do niej, poprzez proces rozkładu, ważne składniki odżywcze. Ponadto napowietrzają i spulchniają glebę, drążąc w ziemi korytarze.

Rozwiązanie – nakarmić stworzenia żyjące w ziemi. Jak?

Każde zwierzę potrzebuje wystarczającej ilości pożywienia. Dżdżownice żywią się np. obornikiem, który zawiera dużo smacznych składników odżywczych i będą zadowolone, jeśli zostawimy im coś dobrego do zjedzenia w ogrodzie lub na polu, np. w postaci różnych resztek roślinnych lub liści. Nawożenie nawozami chemicznymi i stosowanie oprysków prędzej czy później wypędzi nawet najbardziej odporne dżdżownice.

Karta nr 4. Wiatr – wysusza i rozwiewa wierzchnią warstwę gleby (erozja wietrzna)

Rozwiązaniem jest umiejscowienie w krajobrazie odpowiedniej ilości zielonych elementów, które zapobiegną przed erozją wywołaną przez silny wiatr. Należą do nich m.in.:

  • zarośla – złożone z drzew, krzewów i ziół wyspy zieleni, które na otwartej przestrzeni są nie tylko domem i schronieniem dla różnych zwierząt, ale także stanowią barierę zapobiegającą erozji gleby przez wiatr i wodę;
  • wiatrochrony – grupy drzew i krzewów posadzone w jednym lub kilku rzędach, które podobnie jak ściana uniemożliwiają wiatrowi usuwanie ziemi z pól, które akurat nie są uprawiane;
  • aleje drzew – drzewa sadzone w jednym rzędzie, zazwyczaj wzdłuż ścieżek. Oprócz ochrony przed wiatrem zapewniają również błogi cień w upalne dni i ułatwiają zwierzętom poruszanie się po ścieżkach.

Karta nr 5. Plaga szkodników – gąsienice – zniszczenie plonów

Przykładowe rozwiązania to wiszące budki dla ptaków i wspieranie ich gniazdowania. Ptaki są naturalnymi wrogami insektów. Są w stanie poradzić sobie z dużą ilością owadów, zwłaszcza kiedy muszą wykarmić młode. Nie musimy nic płacić za ich usługi. Zbiory będą zdrowsze, jeśli nie spryskamy ich chemicznymi sprayami, a zaprosimy do ogrodu czy na pole ptaki. Dodatkowo będziemy mogli cieszyć się ich różnorodnością i pięknem oraz śpiewem.

Karta nr 6. Zanieczyszczenia chemiczne – ucieczka owadów, degradacja chemiczna

Opryski chemiczne zabijają nie tylko niepożądane roślinożerne owady, ale także wszystkie inne gatunki małych żyjątek, które mieszkają w naszym ogrodzie, a ich obecność przynosi mnóstwo korzyści. Substancje chemiczne w sprayach nie są zdrowe też dla nas. Poza tym sporo kosztują.

Rozwiązanie jest proste. Zamiast tego możemy wykorzystać naturalne sposoby – np. oprysk z pokrzywy, który zabija mszyce, a dodatkowo wzmacnia rośliny, ponieważ działa jak nawóz i chroni je przed chorobami. Ekstrakt z rumianku doskonale zwalcza pleśń, oprysk z żywokostu to doskonały płynny nawóz do pomidorów.

Logo Funduszu Wyszehradzkiego

Post powstał w ramach projektu Sustainable Future współfinansowanego ze środków Funduszu Wyszehradzkiego.

Powiązane