Odpowiedzialna konsumpcja i produkcja (SDG12) to cel, który mówi o tym, żeby korzystać z rzeczy w sposób uważny – nie marnować, używać ponownie i wybierać to, co naprawdę jest potrzebne. Chodzi też o to, jak powstają produkty i co się z nimi dzieje, kiedy przestajemy ich używać.

W Polsce coraz więcej odpadów trafia do recyklingu, ale wciąż jest to około 40%. To znaczy, że ponad połowa rzeczy, które wyrzucamy, nie wraca do ponownego użycia. W skali świata ta różnica jest jeszcze większa – produkujemy znacznie więcej, niż jesteśmy w stanie odzyskać.

Dzieci mogą stopniowo zauważać, że rzeczy mają swoją wartość i nie zawsze trzeba je wyrzucać. To dobry moment na rozmowy o tym, skąd się biorą przedmioty i co się z nimi dzieje później. W pracy z dziećmi dobrze sprawdzają się zabawy z wykorzystaniem różnych materiałów – tworzenie czegoś z kartonów, pudełek czy niepotrzebnych rzeczy. To pokazuje, że przedmioty mogą mieć „drugie życie” i rozwija kreatywność. Warto wprowadzać proste nawyki: odkładanie rzeczy na miejsce, naprawianie zamiast wyrzucania, wykorzystywanie tego, co już mamy. Dzięki powtarzalności dzieci uczą się, że ich codzienne wybory mają wpływ na otoczenie.