Jak wygląda leniwiec?

Leniwiec ma ciało przystosowane do życia wysoko w koronach drzew – jest dość krępy, o miękkich, zaokrąglonych kształtach, jakby cały był stworzony do powolnego kołysania się na gałęziach. Jego głowa jest mała, z krótkim pyskiem i płaskim nosem, a pysk często układa się w delikatny uśmiech. Oczy są niewielkie, osadzone blisko siebie, co nadaje mu spokojny, łagodny wyraz. Futro jest gęste, szorstkie w dotyku, z warstwami sierści układającej się od brzucha ku grzbietowi – odwrotnie niż u większości zwierząt, żeby woda deszczowa łatwo spływała po ciele. Sierść mają barwę szarobrązową, czasem zielonkawą, bo w futrze rosną mikroskopijne algi, które pomagają leniwcowi wtapiać się w zieleń lasów. Jego kończyny są długie i szczupłe, zakończone mocnymi, zakrzywionymi pazurami przypominającymi haczyki. Te pazury (dwa lub trzy, zależnie od gatunku) pozwalają mu pewnie zawieszać się na gałęziach głową w dół. Porusza się niezwykle powoli, a każdy jego ruch wygląda, jakby był przemyślany i wykonywany z wielkim wysiłkiem. Gdybyście dotknęli leniwca, poczulibyście miękkie, wilgotnawe futro, mocne, zimne pazury i ciepłe, spokojne ciało o wyraźnym rytmie oddechu.

W celu utrwalenia wizerunku leniwca dzieciaki mogą wykonać maski leniwca i pazurki. Maska może być wykorzystana w kolejnych zabawach.

Cel: utrwalenie wizerunku leniwca

Czas: 30 minut